Terug

Samantha tegen de wereld

Op haar 18e verjaardag had Samantha (33) al een kind, een huis en een uitkering. Al haar geld ging naar haar zoontje en naar haar ex, voor een goed leven, maar zo hou je niet genoeg over voor de vaste lasten. De onbetaalde rekeningen stapelden zich in hoog tempo op. Voor je het weet is een bedrag van 400 euro verviervoudigd en kan je maandenlang de huur niet betalen. Op een gegeven moment zaten er wel tien incassobureaus achter haar aan. Haar huis was een plek geworden om deurwaarders te ontwijken en brieven te ontvangen. Ze zag al haar vrienden aan haar voorbijgaan, terwijl zij vast zat in de schulden. Samantha was op haarzelf aangewezen om het op te lossen. Na 10 jaar stress, moeite en schaamte, is het eigenlijk binnen een week gelukt.

‘Als je jong bent, kan je de hele wereld aan’, vertelt ze. Een uitkering en een baantje betaalt eigenlijk te weinig om je zoontje te verwennen, maar dat maakte toen nog niet uit. Als je vriendje weer geld nodig heeft, kan je niet zomaar je eigen financiën laten liggen, maar dat besefte ze toen nog niet. Iedereen moest vooral gewoon hun mond houden over waar ze mee bezig was, dacht ze. In je eentje kom je niet zomaar uit zo een situatie. Ze had simpelweg niet genoeg middelen om een gezin te onderhouden en had wel schulden en deed soms impulsieve aankopen.

Een paar jaar later vroeg ze voor het eerst om hulp bij de gemeente. De eerste van vele hulpverleners maakte haar duidelijk: ‘we gaan jou helpen’. Door de schuldsanering had ze nog maar 30 euro per week over. Alles wat ze extra verdiende, moest ze inleveren bij de gemeente. Het was allemaal enorm frustrerend voor haar. De hulpverlening was geen verbetering op haar leven. Samantha werd alleen maar bozer op al die mensen die het niet begrepen. Dan maar zelf, dacht ze.

Samantha bleef proberen om met wat hulp van haar ouders toch de huur en wat rekeningen af te betalen. Zo ging het van fout naar goed en weer terug. Het lukte niet om alles af te betalen en de schulden groeiden weer. Ze had het geld en het overzicht niet om het zelf op te lossen. Dus ze kwam toch weer terug bij de gemeente. De nieuwe hulpverlener gaf haar twee opties: kies voor je gezin of kies voor jezelf. ‘Je moet uit de problemen komen, maar dan moet je wel met die relatie ophouden, anders kunnen we jou niet helpen’, zei hij tegen Samantha. Dat was de druppel, daarna maakte het allemaal niks meer uit vertelt ze. Ze stopte na een week met het budgetbeheer. Honderd euro extra schulden voelde als geen verschil. De mensen waarmee ze een regeling wilde treffen, schold ze uit. Ze koos feesten boven thuiskomen. Het ging van kwaad tot erger.

Samantha had geluk met haar contactpersoon bij de woningbouw. In plaats van een huisuitzetting overlegde ze met Samantha over een nieuwe manier om terug te betalen. Ze werd aangemeld bij een organisatie die haar kon helpen met schulden. Bij Amargi kreeg Samantha weer een begeleider toegewezen. Ze maakte gelijk duidelijk aan de begeleider dat ze het zoveel mogelijk zelf wil doen. ‘Ik wilde gewoon weten waar ik sta, wat ik heb en wat ik kan’, herinnert ze zich. Samen gingen die twee zitten voor een duidelijk antwoord.

In een week hebben ze al Samantha’s openstaande schulden gevonden, elk bedrijf persoonlijk gebeld en overal een regeling getroffen. Duizenden euro’s aan schulden zijn samengevoegd op een plek. Dit kon omdat Amargi een samenwerking heeft met Lender Spender. Dit is een platform dat mensen die geld willen lenen koppelt aan mensen die geld willen uitlenen. Voor de gewone leningen zijn de eisen heel streng. Lender Spender heeft ook een sociale lening in het leven geroepen, met lagere eisen en een lagere rente. Via Lender Spender betaalt Samantha slechts een eerlijke lening af in plaats van verschillende regelingen bij verschillende bureau’s.

‘Dit zijn je schulden, dit verdien je en dit hou je over’, zei haar begeleider. Daarna was het aan Samantha om keihard te blijven werken en eerlijk zijn over de dingen die fout gaan. Het is nog wel effe wennen voor Samantha, dat er zo weinig ellende is. Ze heeft een leuke baan in de zorg, een zoon die niet in de armoede opgroeit en vooral weer rust in haar leven. Met volle verbazing kijkt ze terug op de afgelopen tijd. ‘In een jaar kan je je leven behoorlijk vergooien, maar in een jaar kan je je leven ook weer op de rails krijgen. Dat vind ik zo bijzonder.’

Samantha is een pseudoniem. De echte naam is bekend bij Amargi