Terug

Opgenomen in een inrichting en ondertussen bijna je huis kwijt

Een maand was Melissa (32 jaar) gedwongen opgenomen in een psychiatrische instelling. Ze was zo blij dat ze weer naar huis kon. Thuis vond ze een brief op de mat over een rechtszaak die was aangespannen door de Vereniging van Eigenaren vanwege haar betaalachterstand. Op de datum van de rechtszaak zat ze in de instelling. In een andere brief las ze het vonnis: een gedwongen verkoop van haar huis om haar schulden te kunnen voldoen. De blijdschap dat ze weer naar huis mocht sloeg in een klap om in paniek.

Mensen worden niet zomaar tegen hun zin opgenomen in een instelling. Het ging in die tijd niet goed met Melissa. Ze heeft een bi-polaire stoornis. Dat betekent dat ze meer depressieve periodes afwisselt met manische periodes. In 2018 zat ze midden in een manische periode en had naar eigen zeggen ‘schijt’ aan alles. “In zo’n periode denk je dat je de hele wereld aan kan en hou je rekening met niemand.”. De politie was geregeld aan de deur gekomen voor klachten over geluidsoverlast. “Het vreemde is dat ik normaal ook heel gevoelig ben voor geluidsoverlast van anderen. Maar je leeft in zo’n periode in een andere realiteit.” Ze blowde ook erg veel in die periode. En ze maakte schulden. Niet alleen bij de VVE Ze kreeg ook boetes voor zwart rijden in de trein.

Na de onheilstijding van de rechtbank, nam ze contact op met de VVE. Die wilden de verkoop alleen opschorten als ze een afbetalingsregeling zou treffen die voor haar onhoudbaar was. Voor haar psychiatrische klachten kreeg ze begeleiding van GGZ-centraal. Met een medewerker van die instelling en met haar moeder ging ze naar de gemeente Gooise Meren voor schuldhulp. “Ik heb het hele eerlijke verhaal verteld.” Daar vertelde een medewerker dat niet in aanmerking kwam voor schuldhulpverlening omdat ze een eigen huis had. Ze zocht hulp omdat ze haar huis niet kwijt wilde raken en nu was dat huis juist de reden dat ze geen hulp kon krijgen. Het advies was om bij de bank een hypotheek aan te vragen met het huis als onderpand en daarmee de schulden die bij elkaar ongeveer acht en een half duizend euro.

In vergelijking met andere mensen zit Melissa in een luxe positie. Ze heeft namelijk een huis zonder hypotheek. De bank zou haar dus zonder enig risico het geld kunnen lenen. Toch werd haar aanvraag voor een hypotheek afgewezen. De reden die werd opgegeven is dat ze een studieschuld heeft van € 27.000. Logisch is dat niet. Het huis is veel meer waard dan de studieschuld en de huidige schulden. Misschien was het veel te gedoe voor een te klein bedrag. Ze kwam weer terug bij de gemeente. In Gooise Meren was net een project gestart met Vroege Hulp bij Geldzorgen van Amargi. Daarom was er meer mogelijk. Zo heeft de SNS met Amargi een pilot opgezet voor een herstelkrediet voor mensen die niet in aanmerking komen voor een reguliere schuldhulpverlening. Melissa kan nu het hele bedrag lenen van de SNS bank en daarmee in een keer al haar schulden afbetalen. Ze betaalt maar 1 % rente over de lening en krijgt drie jaar de tijd om het terug te betalen.

Het gaat nu weer goed met Melissa. Met GGZ-centraal heeft ze een signaleringsplan hoe ze vroeg in de gaten krijgt als het weer mis mocht gaan. “Slecht slapen is een zo’n signaal’. En ze neemt trouw haar medicijnen in. Het gaat nu zo goed dat ze ook weer aan de slag hoopt te gaan. Bij het interview vertelt ze over een sollicitatiegesprek dat ze heeft. En even later mailt ze dat het is gelukt: “Ik ben aangenomen bij de Rabobank!”

Melissa is een schuilnaam. Haar echt naam is bekend bij Amargi.